Refrein:
Weej zoebele, weej zoebele, weej zoebele zoë gaer,
op daen hiële dieke lekkere vastelaovend-babbelaer.
Jao, wetste waal, jao wetste waal, waat waor is det is waor,
dae vastelaovend is veur ôs 't snuupke van 't jaor.
Want dae smak wie ein bônbôn... ha! ha! ha! ha!
Of einen ingel op dien tông... ba! ba! ba! ba!
Jao ken !
Weej zoebele zoë gaer op daen dieke vastelaovend-babbelaer.

Pak d'n ozel maar beejein, kwak um in de paolingstein.
Dan bisse dae ves kwiêt, 't is d'n hoëgsten tiêd
Jocus rup weer: Kôm ens veur, doot de schaai maar van de deur.
En zoebel met ôs mei, det gif dich weer d'n drei.

Moek de gek dan vritte good, sloeke zit ôs in 't blood.
Waat waor is det is waor, det zuuste idder jaor.
Maar 't blief neet aan de gangk, lekker is maar dreej daag langk.
Dus: Gooien appetiet, wae hônger haet, dae biet.