Refrein:
Al twieëntwin-tig joare lank, gont vier heij ronk in't Limburgs land.
Mit veuël plezeer en mit gezank, geëve vier al wat vier hant.
Zoeë is ut good, zoeë is ut sjiek, want vieër leëve vuër meziek.
Zinge kinste uëveral, mer 't sjoeënste klinkt ut mit carnaval !

Al gans erg lang geleije is ut begos, toen gong ut loos.
En sinds die tied zunt Klumpkes al joare ee sjot in de roeës.
Durg de weëk of in ut weekend, gont ze dan op pad,
um de luuj plezeer te bringe, in ee durp of in ing sjtad !

Vanmurge woeëd ich wakker, besefte doe 'ut is zoeëwied',
en prompt koame de kriebels, wie me die beij d'r tandarts kriet.
Zinge, danse, drinke, lache, twieë-en-twintig joar ...
bis de welt gans oane zurg is, is os wirk nog neet gedoa.