Vergaet mich astebleef

Artiest: 
Blaauw
Album: 
Blaauw - 'Eine zomer met dich'
Plaats: 
Venlo

Ik zit heej noow gans allein.
Nao eine nach met dich toch weer allein.
Ik maak dit dökker mei,
maar veul mich toch zoeë laeg en weer zoeë klein.

Ik wil dich neet gaon dwinge of baeje det se bliefs.
Maar ik kin d'r neet mièr taege,
waas se nao iddere nach same, aan mich schriefs.

Refrein:
Ik bin weer truuk nao mien leef, ik zal altièd van dich halde,
maar vergaet mich astebleef, op mich kins dich neet bouwe.
Ik bin te ald veur dich, ik wil dien laeve neet versouwe.
En dus vergaet mich astebleef, astebleef

Wie altièd weit ik ut zeker, dit waas de letste kièr.
Nae, noeëts mièr.
Maar as ik dich straks taege kóm, dien moeëj gezich.

Dan kin ut mich niks gaeve, al weit ik desse luugs,
euver alles en veural daen breef, dae dao ligge zal morgevruùg.

Maar daen, daag dae zal oeëts kómme, det ik mièr van dich hald.
Ik haop det ut dich nog geit berouwe.
En det zelfs dich, dien breeve misse zals.
det luuët mich kald, op mich... astebleef.