't Is mien dörpke, dat dor lit verschole
De Lollebeek die stromt d'r naeve op
Dor lit mien jeugd, ik daenk d'r duk nog án terug
De Lorbaan en bìj Koene án de stieëne brug
De boëre zien vort òndernemers en nie klaen
Mer um te wone, is 't dor nog âltied fejn

Refrein:
Dat klaene däörp, dat kan ik nie vergaete
Wor ik mien mojste jaore heb gekend
't Is zó moj nie groeët, gelaege ien de Pieël
Mer ien mien Väöle vuulde ik mìj noeët allieën

't Is zó moj nie groeët, gelaege ien de Pieël
Zó as 't Väöle is, zoeë is d'r toch már ieën
't Is láng geleeje, en veul is t'r weg
D'n bekker, de melkkár, 't paerd vur de eg
't Kárspoor, 't pedje, de riëk òp 't lând
Väöle mien Väöle, gót same hând ien hând

't Däörp is verânderd, al ging 't nie vlug
D'r kwaam 'n nìj spórtveld, 't pumpke is terug
De schól en de winkel, die bleve bestaon
't Mojs van 't Väöle, lót dat nie zoeë már gaon

De Lorbaan, 't Steegsbroek, vergaete nie mer
De Väölese watere, dor kwaam ik zó gaer
Al wat is gebleve, 't is ieën gehieël
Väöle mien Väöle, dor aachter ien de Pieël