't kapelke van gelöe

Tekst: 
Piet van Bree / Dré Geraeds

Refrein: In Geloë, in Geloë sjteit ein Kapelke,
det huürt heel Belvend wie de Maas.
Mei den gaan ich nag èns gaer nao det kapelke
en doon den blumkes beej 't beeldje in de vaas.
Den kniel ich neer en den dink ich heel mich zelf:
Waoröm det jachte? Waoröm det jage?
En den besef ich: auch al had ich maar de helf,
den had ich toch nag niks te klage!
Daoröm wil ich mèt mien kinger aan de hank
dao mei èns kômme en zegge: Auch bedank!
 
't Waas al dök ein toevluchtsoort
veur wae 't mei get duuster woord.
't Is 'n plek öm altiëd waer te komme.
Wie of wat, del kèn dao gaar niks bômme.
't Is 'n röspunt öm dich te bezinne,
't Is 'n startpunt öm opniej waer te beginne.
 
't Lik in Belvend ao 't spaor,
dao loup ich binne zonger ein bezjwaor.
't Is 'n plek woë idderein geliëk is
en gèn versjil miër tösse erm en riëk is.
Dao kèn se dienen accu beej gaon laaie,
dao op die plek, die plek woë'ch altiëd van zal haaje.