Refrein:
In 't Koelkopperiek wil ich leave.
In 't Koelkopperiek veul ich mich toes.
Drie daag zulle veer os gaeve,
joa, dan gaot geer get belaeve.
Gans 't Koelekopperiek viert carnaval.

Ens in 't jaor, brik den tied weier aan, wo zich ouch eder op spich.
Dan is 't vreigele en scheie gedaon, ederein veult zich verlicht.
Wurt alles vergaete, de zorreg aan 'n zie en ederein geit zich versjtaon.
Dan is geine vreigel in 't Koelkopperiek, drie daag, dan is 't zo sjoon.

Ederein geit zich verkleie die daag, ederein wurt nog ens joeng.
Kriege veer dan auch ein sjtok in de kraag, daovan, dao kumpste in de sjwoeng.
Dan wurt zich auch waal ens de waorheid gezach, en meistal dan kump zoget aan.
Wat kan 't oos sjaele, dao wurt om gelach, dao wurt gein kaot mit gedaon.

Aschele goensdig dan is 't zo wiet, dan is weier alles gedaon.
Maar van die daag hoobe veer geine sjpiet, want daoveur zeen ze te sjoon.
Noe niet meer gevreigelt, geen grouwelerie, de vreigelaers, dat ze mer gaon.
Dan is 't zo sjoon in 't Koelkopperiek, als ederein zich wilt versjtaon.