Al die jaore zien miech umgevloge,
want d'n tied dee ging zoe snel.
't Is ezzof de klok miech heet beloge,
meh dat is neet zoe, dat weet iech wel.

D'n tied dee ging zoe snel, de klok die stónt neet stèl.
De vlechte in mien haor, zjus of 't gistere waor.

Iech loup dèks door die straot, boe iech op 't stupke zaot.
M'n gedachte die goon naor 't keend wat iech toen waor.

Iech dink nog dèks mèt spiet aon de kinder oet deen tied.
M'n vrunsjes, m'n vrindin, die iech neet mie herkin.