Refrein:
Speul nog ens die melodie, die ik as kind heb gehuurd.
Det alde brökske nostalgie, vruuger beej ôs in de buurt.
Speul nog ens die melodie, die in mien oëre nog klinkt.
Huur ik die nog eine kier, ôch, dan vergaet ik ze noeit neet mier.
Dan huur ik weer die melodie, wao ik nog altiëd aan dink.

Vuul zien weej verlaore, huurt me kier op kier,
det van vruuger jaore, kump toch noeit neet meer.
Gooije alde tiëje zien veurbeej gegaon,
moeije melodieje bleve toch bestoan.