't kedootje van mien vrouw

Tekst: 
Jo Stevens
Muziek: 
Wilko Aendekerk
Artiest: 
DJ Kevvie
Plaats: 
Geleen

Refrein:
Auw,auw,auw, mien lènker oug is blauw.
Ich koosj häör neet óntwieke,
Want de sjlaag kaom väöl te gauw.
Auw,auw,auw, mien lènker oug is blauw.
Dat kreeg ich es kedootje, van mien allerleefste vrouw.
Dat kreeg ich es kedootje, van mien allerleefste vrouw.

Vriedes veur de karneval ging ich allein op sjtap,
Ich ging toen nao ’t awtwieverbal bewaakde dao d’n tap
. Ich moosj toen mit in polenais, leep achter ’n awt wief,
Ich haw häör vas en dach aan Sjan, dat haet ’t zelfde lief.
Toen pakde ich häör richtig vas, zie reep zoaget van: “Halt”.
En veurdat ich get zègke koosj, haet zie mich ein geknald.

Inèns toen waor ’t dudelik, ’t mómbakkes ging aaf,
Wae dènk geet dat ’t waor, wae mich noe haw gepaaf.

Soms höbs te van die daag, dan zit ‘t dich neet mit,
Dan kris te dèkser ’t geveul, dat alles taege zit.
Zoa ging veer waal ‘ns same oet, ich dènk aan vurrig jaor.
Ze maakde toen veur karneval häör eige pekske klaor.
Toen zag ich: trèk dien nylons op, ze rumple op dien bein,
Ze sjreëwde toen: “ ich höb gein aan”, dus waor de boet te klein…

Toen woort ’t mich pas dudelik, doe höbs weer ein gemaak,
En veur ich erg d’rin haw, haw ziej mich geraak.